Hakikati düşünüyorum. Bu dünyadaki mizacim ve buna göre amacım ne? Kimsin sen diyorum aynaya bakıp kimsin? Neden yaratıldın ve ne yapıyorsun? Bunca deprem sel salgın neden üzerimize verildi? Sana düşen görev ne? Neleri unuttun nelerin peşinde vakit harcadın? Telefon elinde gezinirken Kuran-i Kerimi günde kaç kez eline aldın? Kimler gibi hareket ettin? Için razı olmadığı halde dünya insanlarına uymak için nelerden ödün verdin?
Karantina döneminde özellikle kendimi sıkışırdım bu sorularla? Oldukça azar yedim kendimden sağolayim :)) Kendimi sevdiğim doğru ama nefsimle yaşadığımı düşününce bunun altında eziliyorum. Kendimden bahsetmek gibi olmasın bana söylerken siz anlayın lütfen derdim bu. Iclerimize döndük bu dönemde. Evde eş ve çocuklarla 'zaman yok' deyip geciremediğimiz zamanı geçirdik. Yalnızlığı en derinden yaşamak zorunda kaldığımız bu salgın-karantina döneminde Ebu Zer El Ğaffari' yi anlamak gerek. Neden yalnızlığı sevmiş neden insanlar zor demiş? Insanlar her dönem vardı ve zordu. Önce kalpleri inceltmek gerekiyor daha nazik ve kibar... Sonra Allah 'a sonsuz bir minnet ve şükür duygusu taşımak... Neden mi? Hâlâ üzerimize gök kubbeyi yıkmadıgı ve bizi terbiye ettiği için.
Açıkçası bu sabrın karşısında da eziliyorum. Allah bizlere mühlet veriyor "Hadi toparlanin artık aranızdaki kavgayı fesadı bitirin bana yönelin." diyor. Yapabiliyor muyuz? Yapalım. Samimî bir kalp diliyle her an O'nun bu sabrıyla daha da kendimize gelelim. Hakikat nedir düşünelim. Kendimiz beceremiyorsak bari bunu başaranlara özenelim. Ya hep birlikte toparlanır kendimize geliriz Allah adı anılan yerlere dokunmayız ya da hep birlikte görüldüğü üzere adım adım helâk ediliriz?